جایزه علمی هوش مصنوعی

جایزه دکتر محمدرضا اکبرزاده توتونچی
هوش مصنوعی، در خدمت تعالی جامعه انسانی

جایزه «دکتر اکبرزاده برای رساله و پایان‌نامه برتر در زمینه هوش مصنوعی در خدمت تعالی جامعه انسانی» با هدف حمایت از پژوهش‌های اثرگذار، مسئولانه و انسان‌محور در حوزه هوش مصنوعی، توسط بنیاد حامیان دانشگاه فردوسی و با حمایت مالی دکتر محمدرضا اکبرزاده توتونچی و همکاری انجمن سیستم‌های هوشمند ایران بنیان‌گذاری شده است.

با حمایت مالی دکتر محمدرضا اکبرزاده توتونچی

عضو هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهد با همکاری انجمن سیستم‌های هوشمند ایران

آغاز از سال ۱۴۰۳

برگزاری سالانه جایزه

رساله و پایان‌نامه برتر

کارشناسی ارشد و دکتری

۵ داور متخصص

از دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی کشور

پژوهش اثرگذار

نوآوری همراه با کاربرد واقعی

فناوری زمانی ارزشمندتر است که زندگی انسان را بهتر کند.

این جایزه از سال ۱۴۰۳ با این باور شکل گرفت که هوش مصنوعی فراتر از یک فناوری نوظهور، می‌تواند ابزاری مؤثر برای حل مسائل اساسی جامعه، ارتقای کیفیت زندگی انسان‌ها و کمک به توسعه پایدار و عادلانه باشد.

نوآوری علمی به‌تنهایی کافی نیست؛ پژوهش برگزیده باید بتواند اثری واقعی، مسئولانه و قابل سنجش در خدمت جامعه انسانی ایجاد کند.

از همین رو، جایزه به رساله‌ها و پایان‌نامه‌هایی تعلق می‌گیرد که در کنار برخورداری از کیفیت علمی و نوآوری، دارای اثرگذاری اجتماعی و کاربرد واقعی باشند.

پژوهش برتر، فقط پژوهش فنی قوی نیست.

علاوه بر کیفیت علمی و نوآوری، اثرگذاری واقعی پژوهش بر جامعه نیز در داوری مورد توجه قرار می‌گیرد.

اثرگذاری اجتماعی

میزان اثر پژوهش بر جامعه

پاسخ به نیاز واقعی

حل مسئله‌ای ملموس و واقعی

حمایت از اقشار آسیب‌پذیر

توجه به گروه‌های کمتر برخوردار

توسعه کشورهای در حال توسعه

توجه به مسائل و نیازهای توسعه

مسائل جهان اسلام

توجه به چالش‌های جوامع اسلامی

قابلیت کاربرد عملی

امکان توسعه و استفاده واقعی

آینده‌محوری

اهمیت پژوهش برای مسائل آینده

نوآوری علمی

تازگی و کیفیت علمی پژوهش

داوری علمی با مشارکت متخصصان کشور

این جایزه هر ساله با همکاری انجمن سیستم‌های هوشمند ایران برگزار می‌شود. آثار رسیده بر اساس آیین‌نامه و شیوه‌نامه علمی جایزه بررسی شده و برگزیدگان بر اساس نظر کمیته داوران از میان رساله‌ها و پایان‌نامه‌های واجد شرایط انتخاب می‌شوند.

دوره نخست جایزه — ۱۴۰۳

در نخستین دوره، یک رساله دکتری و یک پایان‌نامه کارشناسی ارشد به‌عنوان آثار برتر معرفی شدند.

پایان‌نامه برتر کارشناسی ارشد

مهدی محسنی

دانش‌آموخته دانشگاه صنعتی شریف

برگزیده نخستین دوره جایزه دکتر اکبرزاده در بخش پایان‌نامه کارشناسی ارشد

رساله برتر دکتری

مریم سادات موسوی‌زادگان

دانش‌آموخته دانشگاه تهران

برگزیده نخستین دوره جایزه دکتر اکبرزاده در بخش رساله دکتری

مراسم دوره نخست جایزه دکتر اکبرزاده
اهدای جوایز دوره نخست هم‌زمان با کنفرانس ملی سیستم‌های هوشمند ایران در تهران

دوره دوم جایزه — ۱۴۰۴

دومین مراسم سالانه جایزه در ۲۶ آذرماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با افتتاحیه کنفرانس سیستم‌های هوشمند ۲۰۲۵ و دهمین کنگره بین‌المللی سیستم‌های فازی و هوشمند ایران در دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد.

۲۵

رساله دکتری ارزیابی‌شده

۴۵

پایان‌نامه کارشناسی ارشد

۵

اثر منتخب نهایی

۲۳

مقاله مجله‌ای در کارنامه برگزیدگان

بهترین رساله دکتری

دکتر حامد رفیعی

دانشگاه فردوسی مشهد

«سری‌های زمانی برپایه‌ی قاب‌داده‌ها با تمرکز بر سیگنال‌های زیستی»

بهترین پایان‌نامه — مشترک

محمدحسین نیک‌زاد

دانشگاه اصفهان

«بهینه‌سازی و پیش‌بینی خواص کششی مواد چاپ سه‌بعدی‌شده به روش یادگیری ماشین»

بهترین پایان‌نامه — مشترک

مهدیه معاذاللهی

دانشگاه شهید باهنر کرمان

«شناسایی حملات فعال بات‌نت DDoS با استفاده از الگوریتم‌های یادگیری ماشین و فراابتکاری در محیط اینترنت اشیا»

تقدیرنامه‌های افتخاری

دکتر سمیرا اظهری دانشگاه شهید بهشتی

«ارزیابی احتمالاتی عملکرد لرزه‌ای دیوارهای برشی بتن مسلح با استفاده از الگوی ترک و یادگیری ماشین نظارت‌شده و غیرنظارت‌شده»

محمدرضا محمدنژاد دانشگاه تهران

«پیش‌بینی مدول الاستیسیته و ضخامت فاز میانی در کامپوزیت‌های تقویت‌شده با الیاف بلند به کمک هوش مصنوعی»

مراسم دوره دوم جایزه دکتر اکبرزاده
مراسم دوره دوم جایزه دکتر اکبرزاده، دانشگاه شهید بهشتی — آذر ۱۴۰۴

دوره سوم — ۱۴۰۵

فراخوان دوره سوم جایزه در پاییز ۱۴۰۵ منتشر خواهد شد. جزئیات ثبت‌نام، شرایط شرکت و زمان‌بندی داوری هم‌زمان با انتشار فراخوان اعلام می‌شود.

فناوری در خدمت انسان

آینده هوش مصنوعی تنها با هوشمندتر شدن ماشین‌ها ساخته نمی‌شود؛ با بهتر شدن زندگی انسان‌ها ساخته می‌شود.

جایزه دکتر اکبرزاده تلاش می‌کند پژوهش‌هایی را برجسته کند که میان نوآوری علمی، مسئولیت اجتماعی و نیازهای واقعی انسان پیوند برقرار می‌کنند؛ پژوهش‌هایی که فناوری را نه به‌عنوان هدف، بلکه به‌عنوان ابزاری برای ساخت جامعه‌ای بهتر به کار می‌گیرند.